Gordijnen open en regen! Dat betekent: vaarwel Hualien en op naar Taipei, onze laatste stop op weg naar huis. We beginnen toch wel wat meer aan thuis te denken.
Nog even door de regen naar een telefoonwinkel om de kaart op te laden en dan met de taxi naar het station. Op het treinticket staan het nummer van de wagon en de zitplaats vermeld, super georganiseerd! En als je het station weer verlaat moet je je kaartje teruggeven. Dat geldt trouwens ook voor buskaartjes.
De rit duurt drie uur en gaat in het begin vlak langs het zwarte strand, er zijn hier geen duinen maar rotsen, heel imposant. Er komt een mannetje langs met consumpties en nog geen twee minuten later iemand met een vuilniszak voor de rotzooi.
 |
| The Empress Hotel |
Taipei geeft ons een gevoel van thuiskomen, hetzelfde hotel, dezelfde buurt en meer Engelssprekenden.
Lekkere koffie bij Starbucks en heerlijk gegeten bij een Taiwanese Italiaan. Wel is het een stuk frisser dan twee weken geleden.
In het hotel probeerde ik Kevin te bellen. Geen gehoor. Dan maar een mailtje.
Bram
0 comments:
Post a Comment