Fort Provintia

Uiteindelijk 's avonds laat, na vele keren inloggen bij HCC-net, toch nog wat foto's kunnen versturen.
's Morgens ligt er een krant op de mat, The China Post. Daarin lezen we dat de regering gisteren heeft besloten het Chiang Kai-shek Memorial Hall om te dopen in National Taiwan Democracy Hall. De heersende Democratic Progressive Party beschouwt Chiang Kai-shek nu als een dictator en de laatste tijd zijn uit publieke gebouwen zijn standbeelden verwijderd. Ook het vliegveld heeft een nieuwe naam gekregen: Taiwan Taoyuan International Airport. Maar de oppositie is tegen.
Dan de stad in. De belangrijkste toeristische gebouwen liggen in het centrum, dus op loopafstand. Allereerst naar de Chihkan Tower, het vroegere Fort Provintia, gebouwd in 1653 door de Nederlanders. Daarna is het grotendeels verwoest, maar de begane grond is intact gebleven en de Taiwanezen hebben er een tempelachtig gebouw op gezet. Binnen liggen kopieën van Nederlandse teksten met de namen van de Nederlandse bewoners.

        

We bezoeken diverse tempels w.o. de Tainan Grand Matsu Temple. En we zien nog een paar katholieke en presbyteraanse kerken. Maar het leukst blijven toch de achteraf straatjes, alles keurig aangeveegd en voor bijna elk huis bloemen en planten. In een van de winkeltjes koopt Bram a-ringen (nodig voor de ligfietsen en bij ons duur) en een schaar om metaal te knippen. De temperatuur is intussen opgelopen tot een graad of 30. We kopen broodjes, bananen en verse ananas en gaan terug naar het hotel. 
Op de hoek van een drukke straat spreekt een man ons aan. Hij blijkt een Amerikaan te zijn, Michael Sidebotham, getrouwd met een Taiwanese arts. 
Ze wonen al zeven jaar in Taiwan.  Hij geeft er Engelse les. We wisselen de nodige ervaringen uit en even later stopt er een jonge Taiwanese op een scooter die ons ook adviezen geeft. Zij heeft een Amerikaanse echtgenoot (zij en Michael kennen elkaar niet, maar gaan elkaar nu mailen) en werkt bij een reisbureau. We krijgen zeer nuttige informatie van haar. Met Michael zitten we zeker een uur in een koffietentje te praten. Leuke vent en nog meer reisadviezen. Ook krijgen we zijn telefoonnummer voor als we hulp nodig hebben.
Terug in het hotel vinden we de schone was op de kamer. Alles per stuk in plastic verpakt. Eten doen we weer in het hotelrestaurant. Een uitstekende ontbijt- en dinnerbar!
Joke

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

0 comments:

Post a Comment