Kenting

Om tien uur nemen we de bus naar Kaohsiung. Een rit van ongeveer anderhalf uur door voornamelijk stedelijk gebied. Daar drinken we koffie/fris en kopen broodjes bij 7Eleven. In alle steden en dorpen kom je om de paar straten 7Eleven tegen, meestal op een kruising.
Daarna de bus naar Kenting, het zuidelijkste punt van Taiwan. De rit duurt 2½ uur, maar we vervelen ons geen moment. Er is onderweg zoveel te zien! Het eerste deel over de snelweg, daarna over een gewone vierbaansweg. Er wordt hier tamelijk rustig gereden, niet veel harder dan 70 à 80 km/uur. Daarbij rijdt men consequent op de linker rijbaan (dus wordt er rechts en links ingehaald) en de dubbele doorgaande streep is er om voortdurend overheen te gaan. Het is hier veel minder bewoond en bijna alle land is in cultuur gebracht: palmen, bananenbomen, ananasstruiken allerlei vruchtbomen.
In Kenting vragen we de chauffeur (d.m.v. een kaartje) ons de weg naar Tapengbay Holiday Hotel, waar wij gereserveerd hebben, te wijzen. Hij bekijkt het kaartje en komt niet meer bij van het lachen. Met veel moeite kan hij ons duidelijk maken dat Tapengbay Holiday Hotel niet in Kenting maar in Fonggang staat, zo'n 40 km. terug. Zelf kunnen wij er niet om lachen! Waarschijnlijk een foutje in Kevin's reisschema. We laten het kaartje vervolgens aan een taxichauffeur zien en die brengt ons naar het (5 sterren) Ceasar Hotel. Aan de balie vragen we wat een kamer kost: 6000 NT$ (ongeveer € 135). Verschrikt lopen we naar de buren, Howard Beach Resort. Daar zegt de receptioniste: 5600 NT$. Nog veel te veel! Ze kan het terugbrengen tot 4800 NT$ (ongeveer € 105). Daar gaan we maar mee akkoord. We hebben een luxe kamer met twee tweepersoons bedden. De internetaansluiting kan Bram niet meteen vinden en bij de balie zegt men dat hier draadloos internet is. Uiteindelijk lukt het.

    
   
We zoeken eerst verkoeling in het zwembad en gaan dan naar het strand. We willen eigenlijk het strand op, maar dat wordt gedomineerd door jetski-verhuurders met een opvallend macho-gedrag. En bij stille strandjes staat een bordje Verboden Toegang, uit ecologische overwegingen.
Kenting blijkt een combinatie te zijn van Valkenburg, kermis, braderie en harde muziek. Over een lengte van zeker twee kilometer eettentjes, goktentjes, schiettentjess, winkeltjes, kramen met speelgoed en een voortdurende stroom Taiwanese toeristen. Leuk om een keer langs te wandelen, maar we gaan toch maar in het hotel eten. Daar speelt een bandje en er is een showtje met een verklede Mickey en Minnie Mouse waarmee de kleine kinderen kunnen dansen. 
Onder het hotel blijkt nog een heel winkelcentrum te zijn met bowlingbanen, schietbanen, botsautootjes en een hoop herrie. Hier boven is het rustig.
Joke

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

0 comments:

Post a Comment